środa, 18 lutego 2015

Kolejne spostrzeżenia na temat reklam

Ostatnio ponownie drażnią mnie brednie wypowiadane w reklamach (kiedy już zdarzy mi się obejrzeć telewizję). Poniżej trzy, które najbardziej mnie "trafiły".

  1. Tak jak jakiś czas temu, oglądając reklamę proszku do prania, który nie tylko pierze, ale także ułatwia płukanie i nadaje miękkość zażartowałem, że niedługo wymyślą proszek, który sprawi, że pranie będziemy wyciągać z pralki wyprasowane (a jakiś czas później pokazano reklamę proszku, który "ułatwia prasowanie"), tak teraz widzę, że i inne branże idą coraz dalej. Pamiętacie początek reklam suplementów diety - magnezu? Reklamowano po prostu Magnez. Następnie magnez, który zawiera całą dzienną dawkę tego pierwiastka (jak ludzie obchodzili się bez niego?). Nie tak dawno dowiedzieliśmy się z kolejnych reklam, że nie dawka jest ważna, ale przyswajalność - teraz liczył się tylko magnez łatwo przyswajalny (chociaż na logikę to powinno zależeć od organizmu a nie od rodzaju pierwiastka - magnez to magnez), jakby nie można go było przyswajać w najbardziej naturalny sposób - w zbilansowanej diecie (tego nikt nie reklamuje). Teraz okazuje się, że do niczego to przyswajanie, bo liczy się tylko bioretencja, czyli zatrzymywanie go w organizmie, a zatem cały ten wcześniej zeżarty magnes psu na budę. Myślę, że następnym krokiem będzie stwierdzenie, że po co taki odkładający się w organizmie magnez, skoro liczy się tylko ten, z którego organizm potrafi korzystać. I znów dostaniemy "zupełnie nowy produkt".
  2. Sympatyczny, młody vloger reklamuje obecnie usługi bankowe.  Robi to na wzór swoich filmików, w których opowiadał o różnych dziedzinach życia. Reklama ciekawa, przyjemna dla ucha i mamy poczucie, że czegoś się uczymy. Czy na pewno? W najnowszej (chyba nadal najnowszej) słyszymy zdanie "Statystyczny Chińczyk oszczędza nawet połowę swojej pensji". Co nam mówi to zdanie? Że wśród statystycznych Chińczyków (czyli po odrzuceniu tych jednostek, które nie mieszczą się w widełkach statystyki) istnieją tacy, którzy oszczędzają coś, aż do kwoty stanowiącej połowę własnych dochodów. W praktyce - przynajmniej jeden Chińczyk odkłada połowę dochodów. Gdyby zdanie miało postać "... przynajmniej połowę...", wtedy miałoby sens. Ale pewnie i tak nikt nie zwraca uwagi na to co mówią - są jakieś obrazki, mądre sformułowania, więc Chińczycy oszczędzają. Coś jak "obniżki do 75%". Większość rzeczy przeceniona jest o 10%, ale istnieje jedna przeceniona o 75%, więc obniżka jest "do 75%".
  3. Czasem przydaje się to, że reklama wpada jednym uchem, a wypada drugim. Takie wybiórcze słuchanie sprawia, że docierają do mnie ciekawe treści. I oto do starej reklamy pokazującej dwie dziewczyny, pytające chłopaków czy ich podwieźć. Jeden z nich odpowiada, że samochód nie ma pasów bezpieczeństwa z tyłu i je spławia. Przezabawne... Obecnie firma dodała (zmieniła) drugi człon reklamy tak, że teraz reklamuje on miętowe gumy do żucia. Jakim zdaniem kończy się zatem obecnie spot o spławianiu dziewczyn? Otóż sprawdziłem: "Zachowaj świeżość swoich gum na dłużej". Teraz reklama ma sens...
A jakie są Wasze "ulubione" reklamy?

czwartek, 15 stycznia 2015

Chore Dzieci

Pewien pan przed gabinetem lekarskim skarżył się, że przedszkola nie odsyłają chorych dzieci do domu, ale pozwalają im bawić się ze zdrowymi. W ten sposób jego synek ciągle jest zarażany przez inne dzieci, właśnie w przedszkolu. Do rozmowy wtrąciła się starsza pani, która oburzona stwierdziła, że przedszkola mają obowiązek przyjąć każde dziecko, bo przecież rodzice mogą nie mieć czasu, by zająć się chorym potomstwem. Rozpętała się dyskusja, w której pan skontrował, że można w takim przypadku wziąć opiekunkę zamiast posyłać źródło zarazków między przedszkolaki.  Nie mówiąc już o zwolnieniu się z pracy, by zabrać dziecko do lekarza. Pani nie pozostała dłużna i odparła, że rodzice mogą nie mieć na to pieniędzy...

I tu się zastanowiłem. Jak można nie mieć pieniędzy na dziecko? Dziecko to nie coś, co czasem się przytrafia, ale świadoma decyzja, życiowy wybór. Nie można decydować się na dziecko, nie mając na nie pieniędzy, bo dziecko kosztuje! "Zrobienie sobie dziecka" to nie jest przypadek. Ci, którzy mają dzieci, a nie planowali tego mogą się nie zgodzić, ale napiszę Wam wprost - LUDZIE NIE SĄ WIATROPYLNI! Jeśli nie chcesz podjąć takiego kroku i nie potrafisz zabezpieczyć się w inny sposób nie uprawiaj seksu! Wtedy dziecka mieć nie będziesz! Wszystkie te samotne matki, płaczące, że nie mają pieniędzy na dzieci - nie wiedziałyście jak się robi dzieci? Nie byłyście świadome, że jak się uprawia seks, to można zajść w ciążę? No ludzie... 

Co tu jednak mówić o przedszkolach, skoro znana jest mi (także ze słyszenia) sytuacja, w której dziecko z temperatura zawieziono na ostry dyżur, gdzie okazało się, że chłopczyk ma bezobjawowe zapalenie płuc, a na domiar złego paciorkowca. Położono go na sali z dziewczynką, którą ukąsił jakiś owad, powodując osłabienie, problemy z krążeniem i podatność na infekcję. Po kilku dobach u dziewczynki stwierdzono dodatkowo te same objawy co u chłopca (łącznie z paciorkowcem). To, że dzieci zarażają się nawzajem w przedszkolu to jedno, ale dużym ryzykiem jest jak widać także umieszczenie dziecka w szpitalu. Brak kompetencji? Do kogo można więc mieć zaufanie?

środa, 31 grudnia 2014

Reklamy Świąteczne

W święta oglądałem (dla odmiany) trochę telewizji, toteż rzuciło mi się w oczy kilka reklam świątecznych, a wśród nich jedna, której autorzy chyba nie przemyśleli treści anonsu i hasła mu towarzyszącego.

Na myśli mam reklamę jednego z banków, w której widzimy dziecko, pytające tatę dlaczego Wujcio nosi w święta sweter od babci. Ojciec odpowiada, że babcia zapłaciła za kurs pilotażu (zdaje się) Wujcia i teraz Wujcio musi chodzić w sweterku, który podarowała mu ukochana osoba, a on (ojciec) nie musi tego robić, więc centralnie ma to gdzieś. Świąteczny nastrój jak w pysk strzelił. Do tego rozbrajające hasło na koniec reklamy: "Liczą się Ludzie". Zaiste Paradne.

Ale ta reklama i tak nie jest w aż tak złym guście, jak reklama z pierdzącym i podpalającym swoje bąki pluszakiem, który podpala w ten sposób choinkę. Humor godny najbardziej wyrafinowanych umysłów, wypadałoby rzec.

A Wy jakie reklamy przyuważyliście w te święta?

niedziela, 23 listopada 2014

Biali i Czarni oraz trochę o Homo

Spotkałem się ostatnio z przejawami rasizmu, a także z czymś, co rasizmem nie było, ale za rasizm zostało uznane i zacząłem się zastanawiać, gdzie jest ta ulotna granica i kto właściwie ją wyznacza. Poprawność polityczna (może jeszcze nie u nas, ale w Stanach na pewno) poszła bowiem nie w tą stronę co trzeba.

Podobno określenie "Czarny" jest obraźliwe. Nie wiem jak "Czarnoskóry", więc na ten temat nie będę się wypowiadał, natomiast jedyne poprawne określenie "Afroamerykanin" w Polsce się nie sprawdzi. Tu do niedawna poprawne było określenie "Murzyn" i dla mnie, od dzieciństwa, nie miało charakteru obraźliwego. Teraz już jednak nie wypada tak mówić, a ja nie bardzo wiem dlaczego. 

Tym bardziej zdziwiłem się, kiedy znajomi uznali, że określenie "Czarny" nie uchodzi. 
Dlaczego? - Zapytałem - Przecież nie ma niczego złego w określeniu "Biały". Jest to zwyczajne stwierdzenie faktu, a słowa "Biały" i "Czarny" mają dokładnie tą samą moc znaczeniową. Czemu więc słowo "Biały" ma być obojętne, a słowo "Czarny" ma być nacechowane negatywnie? Po krótkiej dyskusji zdecydowaliśmy, że nie jest istotne samo słowo, ale osoba, do której je kierujemy. Z jakiegoś powodu żaden biały nie obrazi się na komentarz dotyczący jego koloru skóry, natomiast czarnoskórzy czasami potrafią odczytać to słowo jako negatywne. Co ciekawe, żaden z moich znajomych nie czuł negatywnego wydźwięku tego słowa, a jednak część z nich spotkała się z takim jego odbiorem wśród znajomych o ciemniejszym kolorze skóry. Okazuje się, że najczęściej to sami czarnoskórzy uważają, że w byciu "czarnym" jest coś złego, natomiast w byciu "białym" już nie, a więc słowo "biały" nie jest nacechowane negatywnie nawet w ich ustach.

W ten sposób słowa te upodabniają się do słów "dobry" i "zły". Nikt nie obrazi się za "dobrego człowieka", natomiast ze "złym człowiekiem" już tak łatwo nie będzie, pomimo tego, że znaczeniowo słowa "dobry" i "zły" mają taką samą moc. Różnica tkwi w ich przeciwstawnym znaczeniu. Jednak, w słowach "czarny" i "biały" znaczenia nie są przeciwstawnie wartościowo, zatem wydźwięk słów zależy wyłącznie od intencji. Warto by więc było zamiast wymyślać nowe słowa na określenie koloru skóry, które z czasem staną się równoważne, przywrócić pierwotne znaczenie słowom "czarny" czy "murzyn", bo w tych określeniach niczego złego nie ma. Ale to zrobić muszą sami zainteresowani, gdyż ja, nie czując negatywnego brzmienia nie mogę zmienić go w pozytywne.

Dla mnie osobiście, jeśli ktoś jest głupi, to tak samo może być "białym idiotą" jak i "czarnym idiotą" - wartość ta sama, tylko kolor skóry inny, ale to w żaden sposób nie warunkuje który jest większym kretynem. A żarty o murzynach, jeśli są dobre śmieszą mnie tak samo, jak te o blondynkach, Polaku, Rusku i Niemcu, Żydach, Polakach - złodziejach czy Papieżu. Dobry żart jest dobry, kiedy ma zabawną, zaskakującą pointę. Zadaniem żartu jest wyolbrzymienie jakiejś cechy, więc jeśli koniecznym jest, by bohater miał inny kolor skóry, pochodził z konkretnej części świata, albo należał do jakiejś grupy społecznej, to niech tak będzie! Żart ma być śmieszny! To jego jedyny obowiązek! Słyszałem oczywiście żarty, które były obraźliwe i nie śmieszne. Nie podobały mi się, bo uważam, że żart broni się, kiedy jest śmieszny - wtedy może nawet być obraźliwy. Natomiast jeśli jest obraźliwy i nie śmieszny, wtedy nie ma nic na swoje usprawiedliwienie i żart jest zły. Gorszy nawet od tego, który śmieszny nie jest, ale nikogo nie obraża.

Na koniec, jako że rozmowa ze znajomymi doszła do kwestii bycia dymnym ze swojego koloru skóry, co jeszcze potrafię w jakiś sposób zrozumieć, choć jest dla mnie trudne, zeszła na temat innych powodów do dumy, których pojąć nie potrafię, muszę o tym napisać, by wywód był kompletny. Przy okazji opisywana grupa, także jest przewrażliwiona na punkcie semantyki i trzeba uważać, jak ją nazwać, bo wiele nazw zyskało w ich uszach zabarwienie negatywne...

Jak można być dumny z tego, że się jest gejem? Nie tylko gejem, jak można być dumny z orientacji seksualnej w ogóle? Nóż mi się w kieszeni otwiera, jak słyszę "Jestem dumny, że jestem gejem". Nie dlatego, że mam coś przeciwko homoseksualistom (poza tym obnoszeniem się z homoseksualizmem, ale tak samo nie podoba mi się nadmierne, publiczne okazywanie uczuć pary heteroseksualnej). Nie jestem tylko pewien, czy ktoś, kto wypowiada te słowa, rozumie ich znaczenie. A kogoś, kto mówi o czymś, o czym nie ma pojęcia, z góry skazuję na bycie idiotą. Czy bowiem są oni dumni z tego, że "wkładają penisa w tyłki innych mężczyzn"? A może "urodzili się hetero, ale potem długo nad sobą pracowali i teraz udało im się zostać homo"? Ja jestem hetero, ale nie uważam, że jest to powód do dumy. Nie jest to moje osiągnięcie, nie jest to też niczym, czym można by się chlubić. A jeśli ktoś dumny jest z tego, to zaiste - nie ma innych powodów do dumy (a właściwie "żadnych powodów do dumy").

Jestem Polakiem, ale z tego też dumny nie jestem. Cieszę się, że jestem Polakiem, chociaż nigdy nie byłem nikim innym, więc na dobrą sprawę nie wiem jak to jest. Natomiast dumny jestem z osiągnięć moich przodków. Nie jestem dumny z przynależności do klubu, w którym jestem z racji urodzenia, ale na dobrą sprawę nie robię nic, by do tej narodowej dumy dołączyć. Można być Polakiem dumnym z tego, że walczyło się o niepodległość, że nie zapisało się do partii, czy że krzewi się polską kulturę i tradycję. Jednak tylko z tego powodu, że posiada się polski paszport? Społeczeństwo dzisiaj nie jest zbyt ambitne, jeśli znajduje sobie takie powody do dumy jak obywatelstwo, kolor skóry czy orientacja seksualna. Chcecie być z czegoś dumni? To wyłączcie internet, ruszcie dupy i osiągnijcie coś, o czym później będziecie mogli z dumą opowiadać!